บทที่ 33: สัตว์เพลิงวิญญาณ มณีวิญญาณธาตุไฟ

บทที่ 33: สัตว์เพลิงวิญญาณ มณีวิญญาณธาตุไฟ

บนเวทีสูง ไป๋เวิ่นเทียนกวาดตามองผู้บำเพ็ญเพียรรุ่นเยาว์นับพันด้านล่างอย่างเชื่องช้า สีหน้าเรียบเฉยและเปี่ยมบารมี ก่อนจะเอ่ยขึ้นอย่างช้า ๆ

เสียงของเขาฟังดูสงบอ่อนโยน ทว่ากลับแฝงพลังทะลุทะลวงประหนึ่งเสียงกระบี่ ทุกถ้อยคำดังชัดเจนเข้าสู่โสตของผู้คนในที่นั้น ไม่มีผู้ใดพลาดแม้แต่คนเดียว

“เหล่าผู้มีพรสวรรค์ทั้งหลาย พวกเจ้าคงรู้กฎของแดนลับเป็นอย่างดีแล้ว วันนี้ข้าจะย้ำให้ฟังอีกครั้ง”

สิ้นเสียง เขายกมือข้างหนึ่งขึ้นอย่างแผ่วเบา หงายฝ่ามือประคองสิ่งของที่มองไม่เห็น

บังเกิดเสียงหึ่งเบา ๆ ป้ายบัญชานับพันแผ่นซึ่งมีขนาดเท่าฝ่ามือลอยขึ้นจากอากาศธาตุ แสงศักดิ์สิทธิ์ห้าสีแห่งธาตุทอง ไม้ น้ำ ไฟ และดินสอดประสานหมุนเวียนอยู่กลางอากาศ พร้อมกลิ่นอายปราณวิญญาณอันเข้มข้น