บทที่ 31: กระดองเต่าพยากรณ์สวรรค์

บทที่ 31: กระดองเต่าพยากรณ์สวรรค์

หลินเสวียนเต้ายกมือสะบัด นำข้าวของจิปาถะทั้งหมดที่เหมามาจากแผงหนึ่งในตลาดมืดคืนนี้ออกจากแหวนเก็บของ กองกระจายเต็มพื้น

มีทั้งก้อนหินแตก เศษเหล็กขึ้นสนิม กระบี่หักที่คมบิ่นและมีรอยร้าว รวมถึงผ้าดำสกปรกผืนหนึ่งกองอยู่ด้านข้าง ตรงกลางวางไข่ประหลาดที่มองอย่างไรก็รู้สึกไม่ชอบมาพากล ส่วนริมสุดมีกระดองเต่าแตกร้าว สีเทาหม่น ดูธรรมดาสามัญ นอนนิ่งอยู่

เขาอดทนตรวจสอบสิ่งของทีละชิ้นอย่างละเอียด

ก้อนหิน เศษเหล็ก กระบี่หัก และผ้าดำ ล้วนเป็นของธรรมดาที่ถูกฝังอยู่ใต้ดินมาหลายร้อยปี ไม่มีปราณวิญญาณแม้แต่น้อย เพียงบีบเบา ๆ ก็แตกสลายเป็นผุยผง ไร้ประโยชน์โดยสิ้นเชิง