กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 29: ตลาดมืด
ทั้งสองเดินพลางสนทนากันไป ไม่นานก็เดินมาถึงหอเซียนเมามายอันเลื่องชื่อที่สุดในนครเทียนเหยี่ยน
หอแห่งนี้มีถึงห้าชั้น ชายคายกสูงและคานแกะสลัก ดูสง่างามยิ่งนัก หน้าประตูหอมีปราณวิญญาณบางเบาลอยอ้อยอิ่งอยู่ตลอดปี ผู้ที่เข้าออกล้วนเป็นผู้ฝึกตนและบุตรหลานตระกูลใหญ่ผู้มีหน้ามีตาในนคร ระดับชั้นห่างไกลจากร้านสุราริมถนนจนเทียบกันไม่ได้
เสี่ยวเอ้อร์หน้าประตูมีสายตาเฉียบคมเป็นพิเศษ เพียงมองแวบเดียวก็จำไป๋เฉิน นายน้อยตระกูลไป๋ได้ เมื่อเห็นชุดคลุมเต๋าศิษย์สายตรงบนกายหลินเสวียนเต้า เขาก็รีบโค้งเอวคำนับ ท่าทีเคารพนบนอบอย่างยิ่ง
“แขกผู้สูงศักดิ์ทั้งสอง เชิญด้านในขอรับ!”
ไป๋เฉินเป็นแขกประจำของที่นี่ เขากล่าวอย่างสบายๆ ว่า “เปิดห้องรับรองชั้นบนสุดหนึ่งห้อง”
“ได้เลยขอรับ! ห้องรับรองอักษรสวรรค์ชั้นเลิศ ข้าจะรีบจัดเตรียมให้เดี๋ยวนี้!”
เสี่ยวเอ้อร์รีบเข้ามานำทาง พาทั้งสองเดินขึ้นไปจนถึงชั้นบนสุด