บทที่ 23: การหลอมกายในบ่อโลหิต

บทที่ 23: การหลอมกายในบ่อโลหิต

หลังจากหลินเสวียนเต้าใช้วิชาหลบหนีอยู่นานกว่าครึ่งวัน ผืนป่าโดยรอบก็เริ่มเบาบางลงอย่างฉับพลัน ปราณวิญญาณอันชื้นร้อนในป่าพลันแปรเปลี่ยนเป็นแห้งผากและร้อนระอุ

เมื่อเงยหน้ามองไปเบื้องหน้า ก็ไม่เหลือร่องรอยความเขียวขจีแม้แต่น้อย

ทะเลทรายสีทองกว้างไพศาลสุดลูกหูลูกตาแผ่ขยายไปจรดขอบฟ้า ดวงตะวันแผดเผาอยู่กลางนภา ผืนทรายร้อนระอุปล่อยคลื่นความร้อนพลุ่งพล่าน บิดเบือนทัศนวิสัยเบื้องหน้า ลมทรายคำรามพัดผ่านหอบฝุ่นสีทองฟุ้งกระจายไปทั่ว ความแห้งแล้ง เงียบงัน และร้อนระอุ ล้วนเป็นภาพสะท้อนอันแท้จริงของทะเลทรายมรณะ

ที่นี่มีปราณวิญญาณเบาบางอย่างยิ่ง ห่างไกลจากความอุดมสมบูรณ์ของป่าสัตว์อสูร ลมกรดร้อนผสมเม็ดทรายละเอียดพัดกระแทกหินจนเกิดเสียงเปาะแปะ หากผู้บำเพ็ญเพียรระดับหลอมปราณทั่วไปก้าวเข้ามา ไม่ถึงครึ่งวันพลังวิญญาณก็จะเหือดแห้ง ร่างกายถูกแผดเผาจนบาดเจ็บ