ตอนที่ 47 ไม่เป็นสมุนรับใช้

“อ๊ากกกกก...”

เสียงมารดาของเขาด่าทออย่างเดือดดาลว่า “เจ้าจะร้องทำไม ทำเอาข้าตกใจหมด!”

ชายผู้นั้นกล่าวอย่างน้อยเนื้อต่ำใจว่า “นางหยิกข้าเสียจนผิวถลอกแล้ว”

ทุกคนพูดไม่ออก

หญิงรับใช้สูงวัยยังคงด่าลูกชายอย่างเดือดดาล “ไม่เห็นหรือว่าภรรยาเจ้าต้องเจ็บปวดเพียงใดตอนคลอดเด็ก นางหยิกเจ้าแค่สองทีจะร้องทำไม อดทนไว้!”

เว่ยชิงหานขยับแขนเล็กน้อย ทันใดนั้นก็รู้สึกเจ็บขึ้นมาอย่างไร้สาเหตุ ราวกับถูกหยิกอย่างไรอย่างนั้น

กำแพงนี้บางเกินไปจริง ๆ ประตูก็บางเกินไปเช่นกัน เมื่อมีคนยกน้ำเข้าไปและยกกะละมังเปล่าออกมา ประตูห้องก็ยังปิดไม่สนิท เสียงเหล่านั้นจึงยิ่งชัดเจน ราวกับพวกเขายืนอยู่ในห้องเสียเอง