ตอนที่ 37 นุ่งห่มไว้ทุกข์

“คุณหนูโปรดไว้ชีวิตด้วย คุณหนูโปรดไว้ชีวิตด้วย”

ชุนเหมยโขกศีรษะลงกับพื้นต่อหน้าเซี่ยชุนเสี่ยวไม่หยุด

“อย่ากลัวไปเลย ข้าไม่ใช่คุณหนูอะไรทั้งนั้น ข้าก็เหมือนเจ้า เป็นเพียงคนทำงานผู้หนึ่ง” เซี่ยชุนเสี่ยวออกแรงดึงชุนเหมยขึ้นมา แล้วลากนางเข้าไปในห้องแทบจะโดยที่เท้าไม่แตะพื้น

ในห้องมีผู้ตักน้ำใส่อ่างไว้แล้ว และพาดผ้าขนหนูผืนหนึ่งไว้บนขอบอ่าง

เซี่ยชุนเสี่ยวพับแขนเสื้อขึ้น “มาเถิด ข้าจะล้างหน้าให้เจ้า”

ชุนเหมยถึงกับร้องไห้ไม่ออก

เพราะเซี่ยชุนเสี่ยวล้างหน้าให้นางจริง ๆ ล้างชาดทาแก้มและเครื่องประทินโฉมบนใบหน้าออกจนสะอาดหมดจด ขณะที่นางดิ้นรนเพียงเล็กน้อย อ่างน้ำก็ถูกชนจนคว่ำดังโครม น้ำสาดรดร่างของทั้งสอง

“โอ๊ย”

ทั้งสองต่างร้องอุทานออกมาพร้อมกัน