ตอนที่ 22 คนฆ่าสัตว์

“เป็นอะไรไป?” เว่ยชิงหานสังเกตได้อย่างเฉียบคม เขารู้สึกว่าสายตาของเซี่ยชุนเสี่ยวดูผิดปกติ เรื่องนี้ย่อมไม่ใช่เพียงการมองผ่าน ๆ อย่างแน่นอน

เซี่ยชุนเสี่ยวจมเข้าสู่ห้วงความคิด

นางอยากเอ่ยถาม ทว่าไม่ต้องการแหวกหญ้าให้งูตื่น ชั่วขณะหนึ่งจึงไม่รู้ว่าควรถามอย่างไร

หลังจากหยุดชะงักไปครู่หนึ่ง เซี่ยชุนเสี่ยวก็กล่าวว่า “ไม่มีอะไร กินข้าวเถิด”

เห็นได้ชัดว่าเว่ยชิงหานไม่เชื่อ ทว่าเขาก็ไม่ได้กล่าวสิ่งใดต่อ

หลังกินข้าวเสร็จ เว่ยชิงหานก็พาคนจากไป เซี่ยชุนเสี่ยวรีบคว้าตัวเซิ่นเจิ้งชิงเอาไว้

“พี่เสิ่น ข้ามีเรื่องจะถามท่านสักหน่อย”

“ว่ามา”