ตอนที่ 7 ช่วยข้าฆ่าคนผู้หนึ่ง

เซี่ยชุนเสี่ยวเอ่ยทันทีว่า “ข้ารู้จักเหลิ่งเหมย ข้าจะไปดูนาง”

จะรู้จักกันจริงหรือเท็จก็ช่าง แม่นางในหอร้อยบุปผาล้วนมีสหายกว้างขวาง เรียกได้ว่ามิตรสหายมีอยู่ทั่วใต้หล้า เมื่อเซี่ยชุนเสี่ยวบอกว่ารู้จัก ทั้งสองจึงไม่สงสัย

ที่นี่เป็นสถานที่เปิดประตูทำการค้า อีกทั้งไม่มีสิ่งใดให้ขโมย แม้เซี่ยชุนเสี่ยวจะเป็นหญิงปลอมเป็นชาย แต่ตราบใดที่แต่งกายเป็นบุรุษ ก็ย่อมปล่อยให้เข้าไปได้

เซี่ยชุนเสี่ยวจึงเข้าไปในหอร้อยบุปผาได้อย่างซุ่นลี่

ภายในหอร้อยบุปผายามนี้วุ่นวายจริง ๆ หลังจากเซี่ยชุนเสี่ยวเข้าไป นางก็คว้าหญิงรับใช้ที่เดินผ่านมาคนหนึ่ง แล้วถามด้วยน้ำเสียงคุ้นเคยอย่างยิ่งว่า “เหลิ่งเหมยอยู่ที่ใด?”

หญิงรับใช้ตัวน้อยชี้ไปอย่างลวก ๆ

อยู่ในห้องโถงใหญ่