กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Meowlucky_Novel
“แม้นางจะมิใช่ธิดา แต่ก็เป็นเด็กที่บิดามารดารักใคร่เลี้ยงดูอย่างทะนุถนอม” เว่ยชิงหานพยักหน้า “หาเหตุผลสักข้อ แล้วนำอาหารไปให้นางเสียหน่อย วันนี้ถูกจับมาอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย แม่หนูนั่นคงน้อยใจไม่น้อย”
“ขอรับ” จ้งจ่านเผิงขานรับ
ขณะที่จ้งจ่านเผิงกำลังจะจากไป เว่ยชิงหานก็เรียกเขาไว้
“ช่างเถิด ข้าจะไปเอง” เว่ยชิงหานกล่าว “พอดีข้ามีเรื่องจะพูดกับนาง”
จ้งจ่านเผิงขานรับคำหนึ่ง
เมื่อเห็นว่าท้องฟ้าด้านนอกมืดสนิทแล้ว เว่ยชิงหานจึงกลับห้องไปเปลี่ยนเสื้อผ้า จากนั้นก็ไปยังคุกสวรรค์