กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 390 คำเชิญ
หลิวหยางไม่ได้เกรงกลัวต่อความสูงเบื้องหน้าเลยแม้แต่น้อย เขาเหยียบลงบนหลุมหินที่เกิดจากการเหยียบย่ำสะสมมาเป็นเวลาหลายปีของสัตว์ซากว่าง เพียงกระโดดวูบวาบไม่กี่ครั้งก็ปีนลงมาจากภูเขาได้แล้ว
ยืนอยู่บนภูเขามองลงไปย่อมเห็นหมอกยามเช้าหนาทึบอย่างแน่นอน แต่พอลงมาจากเขาแล้ว บริเวณใกล้เคียงกับพื้นดินกลับแทบไม่มีหมอกหลงเหลืออยู่เลย เห็นได้ชัดว่าในเวลานี้หมอกยามเช้าได้ลอยตัวออกจากผิวดินและเริ่มลอยขึ้นสู่ท้องฟ้าสูงตามแสงตะวันที่ทอประกายขึ้นมา
ลำธารในซอกเขาเบื้องหน้าในเวลานี้ก็กำลังไหลเอื่อย ๆ ไปยังที่ไกลตาในลักษณะของน้ำลด ทิ้งไว้เพียงร่องรอยการปะทะของกระแสน้ำและก้อนหินริมฝั่งทั้งสองข้าง คอยบอกให้หลิวหยางรู้ว่าเคยเกิดอะไรขึ้นที่นี่