กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 388 แห่แหนกันมา
หลิวหยางตรวจดูบาดแผลของเจ้าแมวยักษ์อย่างระมัดระวัง แล้วหยิบยาออกมาใส่เพื่อลดการอักเสบให้มัน จากนั้นจึงตบหัวมันเบา ๆ พลางกล่าวว่า “เอาละ ไปวิ่งเล่นได้แล้วไป”
เจ้าแมวยักษ์ชำเลืองมองสัตว์ซากว่างด้วยความหวาดกลัว ก่อนจะหลบฉากหนีหายเข้าไปในพงไพรจากทางด้านข้าง
เมื่อเห็นหลิวหยางปล่อยเจ้าแมวยักษ์ไป เฉิงโย่วชิงก็เอ่ยถามด้วยความสงสัย “พี่หยาง ไหนพี่บอกว่าจะให้เจ้าแมวยักษ์มาเป็นบอดี้การ์ดไม่ใช่เหรอ ทำไมถึงปล่อยมันไปล่ะ”
“พวกนายพูดถูกแล้ว ให้เจ้าแมวยักษ์มาเป็นบอดี้การ์ดยังถือว่ามีความเสี่ยงอยู่บ้าง แต่ถ้าตามสัตว์ซากว่างไปมันจะไม่เหมือนกัน มันไม่กินเนื้อ กินแต่พืชผัก พวกเราตามมันไปก็จะสามารถหาที่พักอาศัยที่เหมาะสมได้”