กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ราตรีสีขาว
ตอนที่ 122 ความเสี่ยงต่อการสูญพันธุ์
ขณะพูดคุยไป๋หลี่ก็วิ่งเข้ามาอย่างตื่นเต้น ใช้หัวดุนถูไหล่ของหลิวหยางเพื่อแสดงความสนิทสนม ตัวไต่หัวเราะแล้วกล่าว “ดร.หลิว เมื่อกี้พอหิมะถล่มเสร็จมันก็บ้าคลั่งตะกุยหิมะอยู่ตรงนั้นใหญ่เลย หวังว่าจะขุดคุณออกมาให้ได้น่ะครับ”
หลิวหยางลูบหัวไป๋หลี่พลางหัวเราะ “นับว่านายยังมีมโนธรรมอยู่บ้าง ไม่เสียแรงที่ฉันเลี้ยงดูนายมา”
ไป๋หลี่ส่ายหัวไปมาประหนึ่งจะบอกว่าแกไปเลี้ยงดูฉันตรงไหนกัน นี่ฉันหาอาหารกินเองต่างหาก
หลิวหยางตบหัวไป๋หลี่ไปหนึ่งที “ถ้าไม่ใช่เพราะฉันคอยคุ้มกะลาหัวนาย นายคงโดนหมาป่ากินไปนานแล้ว ยังกล้าเถียงอีกเหรอ”