กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ราตรีสีขาว
ตอนที่ 33 ร่วงหล่นจากฟ้า
“มันมีความหวาดกลัวมนุษย์โดยสัญชาตญาณ เห็นได้ชัดว่ามนุษย์ไม่ได้ทิ้งความประทับใจอันดีไว้ให้มัน มาปลอบมันกันเถอะ”
“จี๊ด จี๊ด...”
เมื่อหลิวหยางเริ่มเลียนเสียงร้องของเซเบิลม่วง ดวงตาสับสนของมันก็จ้องมนุษย์ตรงหน้า ก่อนจะนิ่งงันไปชั่วขณะ มันไม่เข้าใจว่าทำไมมนุษย์ผู้นี้จึงส่งเสียงร้องแบบเดียวกับพวกเดียวกันได้ อีกทั้งยังรู้ว่าตนเองอาจถูกเขาหลอกเมื่อครู่
หลิวหยางพยายามถ่ายทอดเจตนาดีของตนให้เซเบิลม่วงรับรู้ ค่อย ๆ วางมันบนท่อนแขน ปล่อยมือจากลำคอของมัน หลังได้รับการปลอบโยนจากหลิวหยาง เซเบิลม่วงก็ต่อต้านการเข้าใกล้ของเขาน้อยลงอย่างเห็นได้ชัด