บทที่ 318 เปิดอกคุย

บทที่ 318 เปิดอกคุย

เมื่อเห็นโม่ชิงชิงเดินออกมา หนูน้อยโม่อวี่ซินก็รีบหยิบผลงานของตัวเองออกมาจากกระเป๋านักเรียนใบเล็กแล้วปรี่เข้าไปหาทันที

"แม่คะ ดูสิคะ นี่หนูวาดเองค่ะ"

โม่อวี่ซินเงยหน้าดวงน้อยขึ้นแล้วคลี่ภาพวาดออก

แม้ภาพคนจะวาดออกมาดูเป็นนามธรรมไปสักหน่อย เป็นเพียงลายเส้นง่ายๆ ที่ระบายด้วยสีเทียน

แต่ทุกคนบนภาพวาดกลับดูโดดเด่นและมีเอกลักษณ์เฉพาะตัว

อย่างเช่นโม่ชิงชิงที่มองปราดเดียวก็จำได้ว่าผู้หญิงที่สวมชุดกระโปรงสีแดงคืออันนี

และทำนองเดียวกันก็จำได้ว่าคนตัวเล็กที่สวมชุดกระโปรงลายดอกไม้สีเขียวอ่อนนั้นหมายถึงตัวเธอเอง

"ว้าว!" โม่ชิงชิงยกสองมือขึ้นปิดปาก เบิกตากว้างด้วยสีหน้าประหลาดใจ

ก่อนจะย่อตัวลงกอดโม่อวี่ซิน "วาดเก่งมากเลยจ้ะ เสี่ยวอวี่ซินของเราเก่งจังเลย"