บทที่ 315 ความบาดหมาง

บทที่ 315 ความบาดหมาง

ถึงแม้จะไม่รู้จักชายหนุ่มสองคนนี้ แต่จากบทสนทนาระหว่างเฉียนซานหยวนกับพวกเขา หลิวอวิ๋นเฟิงจะไม่รู้ได้อย่างไรว่าทั้งสองคนนี้คือคนที่ตนไม่มีทางล่วงเกินได้เด็ดขาด

บริษัทเกมของเขาพัฒนาไปได้สวยก็จริง ทว่าเมื่อต้องเผชิญหน้ากับเหล่าคุณชายระดับหัวแถวของเจียงเฉิงแล้ว ย่อมดูด้อยลงไปถนัดตา

ยิ่งไม่ต้องพูดถึงชายคนที่ทั้งสองคนนี้ยอมเรียกขานว่า "พี่เยี่ย" จากใจจริงเลย

โบราณว่าไว้ ลูกผู้ชายต้องรู้จักยืดได้หดได้!

ไม่ว่าจะตกอยู่ในสถานการณ์ใด ก็ควรต้องเรียนรู้ข้อนี้เอาไว้

หลิวอวิ๋นเฟิงจึงรีบเอ่ยขอโทษทันที "คุณชายทั้งสองต้องขออภัยด้วยครับ ผมไม่รู้จริงๆ ว่าคุณไป๋ท่านนั้นคือพี่สะใภ้ของพวกคุณ ถ้าผมรู้ละก็ ไม่มีทางพูดจาแบบนั้นออกไปเด็ดขาดครับ"

"อืม ค่อยยังชั่วหน่อย" เหลียวเซวียนเชิดคางขึ้น พลางเตือนเสียงเข้ม "จำไว้ มีคนบางประเภทที่แกไม่มีปัญญาไปหาเรื่องด้วย อย่าทำตัวเป็นหมาตัวผู้ติดสัด เห็นผู้หญิงสวยเข้าหน่อยก็อยากจะยื่นมือเข้าไปแตะต้อง"