บทที่ 306 พบหลิวเทียนเสียงอีกครั้ง

บทที่ 306 พบหลิวเทียนเสียงอีกครั้ง

ด้วยทักษะทางวิชาชีพอันยอดเยี่ยมของไป๋อีลั่ว จึงใช้เวลาเพียงไม่นาน ภาพสเก็ตช์ของสองสาวน้อยก็ปรากฏขึ้นอย่างมีชีวิตชีวาบนผืนกระดาษ

หลังจากวาดเยี่ยเสี่ยวกั่วกับโม่เฉี่ยนเฉี่ยนเสร็จ เธอยังช่วยสเก็ตช์ภาพนางแบบนายแบบที่คนอื่นๆ ในคณะวิจิตรศิลป์จ้างมาแบบสุ่มๆ อีกสองสามภาพ

เมื่อเธอวาดภาพสเก็ตช์ภาพสุดท้ายเสร็จอย่างสบายๆ โยนดินสอลงกระบอกใส่ปากกาได้อย่างแม่นยำ แล้วตบมือลุกขึ้นยืน

ก็ได้รับสายตาชื่นชมบูชามานับไม่ถ้วน

แม้แต่อาจารย์ที่คอยคุมอยู่ในคณะวิจิตรศิลป์ พอได้ดูภาพวาดของไป๋อีลั่วแล้วก็ยังอดพยักหน้าไม่ได้

สมแล้วที่เป็นนักศึกษาที่โดดเด่นและน่าจับตามองที่สุดของคณะวิจิตรศิลป์ ม.เจียงเฉิง ฝีไม้ลายมือเชิงศิลปะของเธอนั้นไม่ได้ด้อยไปกว่าพวกเขาเลยแม้แต่น้อย