บทที่ 295 ผิดไปแล้ว

บทที่ 295 ผิดไปแล้ว

หลังกินมื้อเช้าเสร็จ โม่ชิงชิงกับเยี่ยหนิงสองคนก็ต้องออกแรงกันยกใหญ่ กว่าจะเก็บกวาดทำความสะอาดห้องจนเรียบร้อย

ถ้าจะถามว่าทำไมโม่เฉี่ยนเฉี่ยนถึงไม่ได้มาช่วยทำงานบ้านด้วยน่ะเหรอ?

ก็ยัยเด็กคนนั้นวันนี้แม้แต่จะเดินยังเซเลย ให้พักผ่อนให้เต็มที่ไปก่อนดีกว่า

"เยี่ยหนิง วันนี้คงต้องรบกวนนายช่วยดูแลยัยเด็กนี่อยู่ที่นี่ไปก่อนนะ"

จะโทษที่โม่ชิงชิงพูดแบบนี้ก็ไม่ได้ เพราะหากสภาพของโม่เฉี่ยนเฉี่ยนในตอนนี้ถูกหลี่ฉิงหรูเห็นเข้า

เธอก็ไม่รู้จริงๆ ว่าจะอธิบายยังไงดี

ต่อให้กุเรื่องโกหกขึ้นมา จะไปหลอกคนที่อาบน้ำร้อนมาก่อนได้ยังไงกัน?

สู้ให้โม่เฉี่ยนเฉี่ยนพักอยู่ที่นี่ต่อไป อย่างน้อยก็ไม่ต้องคอยกังวลว่าหลี่ฉิงหรูจะจับพิรุธได้

พอนึกถึงตรงนี้ โม่ชิงชิงก็รู้สึกปวดหัวตุบๆ ขึ้นมาทันที