บทที่ 281 สองพี่น้องดอกไม้งาม

บทที่ 281 สองพี่น้องดอกไม้งาม

"พวกเราก็ไปกันเถอะ" หลังจากรถของอันนีแล่นออกไป เยี่ยหนิงก็ละสายตากลับมา

ครอบครัวสี่คนของเยี่ยหนิง เว่ยจวินหลานและโม่อวี่ซินขึ้นรถคันเดียวกันแล้วออกเดินทางไป

ส่วนสองพี่น้องโม่ชิงชิงและโม่เฉี่ยนเฉี่ยนนั่งรถของสวี่เวยเอ๋อร์กลับไปยังเฝ่ยชุ่ยเฉิง

เมื่อกลับถึงบ้านและเดินเข้ามาในห้องนอน เยี่ยหนิงก็ประคองใบหน้าของเว่ยจวินหลานขึ้นมา ก่อนจะประทับจูบลงบนหน้าผากของเธออย่างอ่อนโยน

จากนั้นจึงค่อยๆ โอบกอดเธอไว้อย่างทะนุถนอม "คิดถึงผมไหม?"

"อืม" เว่ยจวินหลานพยักหน้าพลางซบลงบนไหล่ของเยี่ยหนิง แล้วหลับตาลงดื่มด่ำกับความสงบชั่วครู่นี้

ต่อมา ภายใต้คำขอของเว่ยจวินหลาน เยี่ยหนิงจึงเล่าเรื่องราวสารพัดที่เกิดขึ้นในจิงเฉิงรอบนี้ให้เธอฟังอย่างละเอียดละออในทุกเรื่อง

ตลอดการฟัง สีหน้าของเว่ยจวินหลานเปลี่ยนไปมาหลายต่อหลายครั้ง