บทที่ 276 เชื้อไม่ทิ้งแถว

บทที่ 276 เชื้อไม่ทิ้งแถว

เมื่อเห็นท่าทีนอบน้อมอย่างยิ่งของกวนชิน เยี่ยหนิงจึงสบตากับหลัวหลิงอวี๋และพ่อแม่ของหลัวฉิงอยู่ครู่หนึ่ง

ก่อนจะพยักหน้าให้กวนชิน "มาเถอะ เอาแก้วมาให้บอสกวนสักใบ พวกเรามาดื่มด้วยกันสักแก้ว"

ได้ยินดังนั้น กวนชินก็ดีใจจนเนื้อเต้น รอยยิ้มที่มุมปากยิ่งแย้มกว้างขึ้นเรื่อยๆ

หากเยี่ยหนิงยอมให้เขารินเหล้าคารวะ ก็แสดงว่าการขอโทษของเขาได้รับการยอมรับจากเยี่ยหนิงแล้ว

กวนซื่อกรุ๊ปยังคงปลอดภัยไปได้ชั่วคราว

ที่น่าประหลาดใจยิ่งกว่าคือ เยี่ยหนิงถึงกับเป็นฝ่ายเอ่ยปากชวนเขาดื่มด้วยตัวเอง

การได้ร่วมดื่มกับเยี่ยหนิงและผู้กุมอำนาจของทั้งตระกูลไป๋และตระกูลหลัว สำหรับกวนชินแล้ว นี่คือเกียรติยศอันยิ่งใหญ่เหลือล้น

ลองคิดดูสิว่าพ่อของเขา เมื่อปีก่อนกว่าจะได้บัตรเข้างานเลี้ยงที่ตระกูลไป๋จัดขึ้นสักใบ