บทที่ 267 ไปบ้านอวี๋เซิ่งหลง

บทที่ 267 ไปบ้านอวี๋เซิ่งหลง

คางุระ ชิซึคุหน้าถอดสีทันที เธอคาดไม่ถึงเลยว่าเยี่ยหนิงที่เมื่อครู่ยังดูสุภาพเรียบร้อย อ่อนโยนและสง่างาม

จะพลิกหน้ามือเป็นหลังมือเร็วยิ่งกว่าพลิกหน้าหนังสือเสียอีก

ในแววตาของเยี่ยหนิง เธออ่านไม่พบความรู้สึกใดๆ แม้แต่น้อย ราวกับมองเธอเป็นสิ่งของชิ้นหนึ่งที่พร้อมจะเขี่ยทิ้งได้ทุกเมื่อ

เป็นครั้งแรกที่คางุระ ชิซึคุรู้สึกไม่มั่นใจในรูปโฉมของตัวเอง

หรือว่าใบหน้าของเธอจะไม่มีเสน่ห์ดึงดูดเยี่ยหนิงเลยแม้แต่นิดเดียวจริงๆ?

"ดูท่าคุณคางุระคงไม่อยากให้ความร่วมมือสินะ งั้นก็อย่าหาว่าผมไม่เกรงใจก็แล้วกัน"

เมื่อเห็นคางุระ ชิซึคุไม่ยอมพูด เยี่ยหนิงก็แค่นหัวเราะ มือลูบไล้ลงไปตามลำคอ ปลายนิ้วค่อยๆ หดเกร็งออกแรงบีบ