บทที่ 233 ติงติง

บทที่ 233 ติงติง

เยี่ยหนิงไม่ได้ถือสา เขาลุกขึ้นอุ้มไป๋อีลั่วไว้ในอ้อมกอดแล้วเดินตรงไปยังห้องน้ำ

ในระหว่างที่ทั้งสองคนกำลังอาบน้ำอยู่นั้น ภายในอีกห้องหนึ่งของวิลลา

"ฉันว่านะเฉี่ยนเฉี่ยน แกช่วยหยุดพลิกตัวไปพลิกมาได้ไหม ฉันเพิ่งจะเคลิ้มหลับ พอแกขยับทีไรฉันก็ตื่นทุกที"

เยี่ยเสี่ยวกั่วขยี้ตาไปพลางหาวหวอดไปพลางด้วยน้ำเสียงจนใจ

วันนี้ไปร่วมงานเลี้ยงวันเกิดของไป๋อีลั่ว เดิมทีเธอก็รู้สึกเหนื่อยล้าอยู่แล้ว

ความง่วงกำลังเข้าครอบงำจนแทบลืมตาไม่ขึ้น

แต่ผลปรากฏว่าจนป่านนี้โม่เฉี่ยนเฉี่ยนยังคงตาสว่างเต็มที่ พลิกตัวไปมานอนไม่หลับเสียที

"เสี่ยวกั่ว ฉันนอนไม่หลับนี่นา" โม่เฉี่ยนเฉี่ยนดึงมือของเยี่ยเสี่ยวกั่วพลางออดอ้อนอย่างรู้สึกผิด

เธอเองก็ไม่อยากเป็นแบบนี้ แม้จะเหนื่อยอยู่บ้าง แต่กลับไม่มีความง่วงเลยสักนิด