บทที่ 227 นวดเท้า

บทที่ 227 นวดเท้า

"ว้าย!"

เธอรีบลุกขึ้นมานั่งทันที

"แค่กๆ เฉี่ยนเฉี่ยน พี่ว่าเธอลุกออกไปก่อนดีกว่า"

"ดะ...ได้ค่ะ"

แม้โม่เฉี่ยนเฉี่ยนจะไม่เคยมีประสบการณ์เรื่องพวกนี้มาก่อน แต่เธอก็พอจะเข้าใจอยู่บ้าง

โม่เฉี่ยนเฉี่ยนขยับตัวออกจากร่างของเยี่ยหนิงแล้วไปนั่งอยู่ฝั่งด้านใน

เธอก้มหน้างุด แก้มสองข้างแดงระเรื่อ

ถ้าไม่ใช่เพราะเมื่อวานสังเกตเห็นว่าเยี่ยหนิงเอาแต่จ้องเท้าของเธอไม่วางตา เธอก็คงไม่กล้าใจกล้าถึงขนาดนี้

ถึงแม้เธอจะเป็นฝ่ายเริ่มก่อน แต่ก็ยังรู้สึกเขินอายอยู่ดี