บทที่ 223 สโมสรจินอวี้

บทที่ 223 สโมสรจินอวี้

ครึ่งประโยคแรกเยี่ยหนิงเชื่ออยู่หรอก แต่ครึ่งประโยคหลังนี่เยี่ยเสี่ยวกั่วกุเรื่องขึ้นมาชัดๆ

เยี่ยหนิงรู้ดีว่าโม่เฉี่ยนเฉี่ยนชอบเขา แต่เธอไม่ใช่คนประเภทที่จะร้องไห้เพราะหึงหวงไร้สาระแบบนั้น

ถ้าแค่เห็นไป๋อีลั่วจูบกับเขาแล้วต้องร้องไห้ งั้นตอนอยู่ที่เจียงเฉิง โม่เฉี่ยนเฉี่ยนคงร้องไห้จนปากเบี้ยวไปแล้วมั้ง

อย่าว่าแต่อันนีกับคนอื่นๆ เลย แม้แต่พี่สาวของเธออย่างโม่ชิงชิงก็เถอะ

เวลาที่เยี่ยหนิงกับโม่ชิงชิงแอบจูบกัน ก็มักจะโดนโม่เฉี่ยนเฉี่ยนจับได้คาหนังคาเขาอยู่บ่อยๆ

หลักๆ ก็เพราะแม่สาวน้อยคนนี้เวลาไม่เล่นเกมจะเงียบมาก

เดินก็แทบไม่มีเสียงเลยสักนิด

ทุกครั้งทำเอาโม่ชิงชิงอายจนหน้าแดงก่ำ สายตาล่อกแล่กหลบตาไปมา