บทที่ 213 รื่นเริงสำราญใจทั้งเจ้าภาพและแขกเหรื่อ

บทที่ 213 รื่นเริงสำราญใจทั้งเจ้าภาพและแขกเหรื่อ

หลังจากเยี่ยหนิงกับเว่ยจวินหลานออกจากร้านอาหารส่วนตัวก็ไม่ได้กลับไปที่บริษัท

แต่ตรงดิ่งกลับไปยังบ้านของเว่ยจวินหลานเลย

ยามที่เขาไม่อยู่ข้างกายคงควบคุมเว่ยจวินหลานไม่ได้ แต่ในเมื่อตอนนี้เขามาแล้ว ย่อมไม่มีทางยอมให้เว่ยจวินหลานไปทำงานต่อเด็ดขาด

ไม่ใช่ว่าคิดจะลิดรอนสิทธิ์ในการทำงานของเว่ยจวินหลาน

แต่อย่างน้อยก่อนที่ลูกจะคลอด ก็ต้องให้เธอพักผ่อนอยู่เฉยๆ ให้สบายใจ

อีกอย่าง ตัวเขาเองใช่ว่าจะไม่มีเงินเลี้ยงดูพวกเธอเสียเมื่อไหร่

“เยี่ยหนิง นายทำอะไรอยู่น่ะ” บนโซฟา เว่ยจวินหลานตบท้ายทอยของเยี่ยหนิงเบาๆ พลางตัดพ้อแกมเอ็นดู

เมื่อมองดูเยี่ยหนิงที่แนบหูเข้ากับหน้าท้องของเธอ ก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกขบขัน

“ผมกำลังฟังอยู่ว่ามีความเคลื่อนไหวอะไรบ้างไหม”