บทที่ 200 ติดปีกก็ยากจะหนีรอด

บทที่ 200 ติดปีกก็ยากจะหนีรอด

น้ำเย็นหนึ่งถังดูเหมือนจะไม่อาจทำให้เซียวม่อได้สติขึ้นมา เพราะเยี่ยหนิงมองเห็นเปลวเพลิงแห่งความโกรธแค้นที่ลุกโชนอยู่ในแววตาของเขาได้อย่างชัดเจน

"ต่อเลย" เยี่ยหนิงเอ่ยด้วยสีหน้าไร้อารมณ์

คราวนี้ไม่ได้ง่ายดายแค่สาดน้ำเย็นหนึ่งถังอีกต่อไป

ทว่ากลับเป็นเสียงตบหน้าฉาดใหญ่ที่ดังขึ้นระรัวไม่ขาดสาย โดยมีเสียงร้องด้วยความเจ็บปวดของเซียวม่อแทรกอยู่เป็นระยะ

ราวครึ่งนาทีต่อมา เยี่ยหนิงจึงออกคำสั่งให้พวกเขาหยุดมือ

ตอนนี้แก้มทั้งสองข้างของเซียวม่อบวมเป่ง เลือดกำเดาไหลอาบ ดูน่าเวทนาและอเนจอนาถเป็นอย่างยิ่ง

ตั้งแต่โตมาจนป่านนี้ นี่เป็นครั้งแรกที่เซียวม่อถูกคนซ้อมจนเละเทะถึงเพียงนี้

เดิมทีคิดว่าคนพวกนี้แค่ขู่ให้เขากลัว ใครจะไปรู้ว่าอีกฝ่ายจะไม่ยอมเสียเวลาพูดพร่ำทำเพลงกับเขาเลยสักนิด

พอบอกจะลงมือก็ซัดทันที