เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 197 พาโม่อวี่ซินกลับวิลล่า
"เยี่ยหนิง ช่วงสองสามวันหลังจากนี้พวกเรายังต้องพักที่โรงแรมอยู่เหรอ"
เมื่อเผชิญกับคำถามของโม่ชิงชิง เยี่ยหนิงก็พยักหน้า "พักที่บ้านผมไม่ค่อยวางใจ เธอให้คุณน้ากับเฉี่ยนเฉี่ยนทนเอาหน่อยอีกสักสองสามวันนะ"
โม่ชิงชิงดูเหมือนจะนึกอะไรขึ้นมาได้ จึงส่ายหน้าอย่างจนใจ
"นี่เรียกว่าทนที่ไหนกัน ชัดๆ เลยว่าคือการเสวยสุข ห้องสวีทที่นายจัดให้ทั้งกว้างขวางทั้งโปร่งสบาย ทุกวันก็มีคนมาส่งข้าวตรงเวลา ฉันกลัวว่าเฉี่ยนเฉี่ยนจะติดสบายจนถึงเวลานั้นไม่ยอมย้ายออกน่ะสิ"
อยู่ที่บ้านโม่เฉี่ยนเฉี่ยนยังพอโดนเรียกให้ช่วยเด็ดผัก ล้างจานอะไรพวกนี้บ้าง
ตอนนี้มาพักโรงแรมอย่าว่าแต่ล้างจานเลย แม้แต่ประตูก็ไม่ต้องก้าวออกไป พอถึงเวลากินข้าวก็มีคนเอาของกินมาส่งให้ถึงหน้าห้อง
แถมสารอาหารยังครบถ้วน รสชาติก็อร่อย