กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 195 ป๊อดขนาดนี้เลย?
"ชิงชิง?"
หลังมอบหมายงานเสร็จ ขาหน้าเพิ่งก้าวพ้นประตูห้องประชุม พอเงยหน้าขึ้นก็เห็นโม่ชิงชิงยืนพิงกำแพงอยู่
เมื่อเห็นเยี่ยหนิง ดวงตาของโม่ชิงชิงก็เป็นประกาย ก้าวเข้ามาหาเยี่ยหนิงเพียงไม่กี่ก้าว
เธอโน้มตัวไปข้างหน้า โค้งเอวเล็กน้อย เอามือทั้งสองไขว้ไว้ข้างหลัง "เยี่ยหนิง ฉันไปด้วยสิ"
เยี่ยหนิงยกมือขึ้นลูบศีรษะของโม่ชิงชิง แววตาเปี่ยมด้วยความอ่อนโยน "ได้สิ"
ตรงทางเดิน พนักงานของโรงแรมจินหยางต่างพากันทำสีหน้าประหลาดใจ
เจ้านายของพวกเขาแสดงสีหน้าแบบนี้เป็นด้วยเหรอเนี่ย?
สายตาที่เขามองเถ้าแก่เนี้ยนี่แทบจะเยิ้มจนหยดย้อยอยู่แล้ว
ความต่างระหว่างคนกับคนนี่มันช่างห่างไกลกันเหลือเกิน