บทที่ 193 หลวงจีนกวาดลาน

บทที่ 193 หลวงจีนกวาดลาน

ราตรีค่อยๆ ย่างกรายเข้ามาอย่างเงียบเชียบ นอกหน้าต่างจันทร์เสี้ยวโค้งดั่งคมเคียว สายลมยามค่ำพัดผ่านแผ่วเบา เคล้าเสียงแมลงร้องระงมเป็นระลอก

"กลับมาแล้วเหรอ"

เมื่อได้ยินเสียงเปิดประตู แม่เยี่ยซึ่งสวมชุดนอนผ้าบางเบาก็หันหน้าขาวโพลนกลับมามอง

เหล่าเยี่ยชินชาเสียแล้ว เขาพยักหน้าอย่างสงบ "อืม เจ้าลูกชายหลับไปแล้วเหรอ"

"กลับเข้าห้องไปนอนตั้งแต่หนึ่งชั่วโมงก่อนแล้วล่ะ" แม่เยี่ยดึงแผ่นมาสก์หน้าออก พลางตบหน้าเบาๆ แล้วพูดว่า "คุณไปอาบน้ำก่อนเถอะ เดี๋ยวฉันมีเรื่องสำคัญจะคุยด้วย"

เมื่อเห็นท่าทีจริงจังของแม่เยี่ย เหล่าเยี่ยก็ไม่รู้ว่าทำไมถึงรู้สึกใจคอไม่ค่อยดีขึ้นมา เขาก้มหน้าก้มตาเดินเงียบๆ มุ่งหน้าไปยังห้องน้ำ

ผ่านไปราวครึ่งชั่วโมง เหล่าเยี่ยก็ยังไม่ออกมาจากห้องน้ำ