บทที่ 184 ความชอบที่ไม่มีใครแทนที่ได้

บทที่ 184 ความชอบที่ไม่มีใครแทนที่ได้

ช่วงบ่ายไป๋อีลั่วยังมีสอบ พอกินมื้อเที่ยงเสร็จเยี่ยหนิงจึงขับรถไปส่งเธอที่มหาวิทยาลัย

เพิ่งกลับมาถึงหอพัก อ้ายเซวียนก็คว้าข้อมือเธอไว้ด้วยสีหน้ากังวลใจ

"อีลั่ว น้องชายฉันบอกว่าเยี่ยหนิงมีแฟนแล้ว แกโดนเขาหลอกอยู่หรือเปล่าเนี่ย?"

"ไอ้หยางเหรอ?"

ไป๋อีลั่วเคยไปบ้านของอ้ายเซวียน ย่อมรู้จักน้องชายของเธอคนนั้นเป็นธรรมดา

ได้ยินอ้ายเซวียนเล่าว่า ไอ้หยางติดผู้หญิงจนเรียนไม่ทันจบอนุปริญญาก็ออกมาเที่ยวเตร็ดเตร่แล้ว

แม้ที่บ้านจะมีทรัพย์สินพอให้เขาผลาญเล่นได้เต็มที่ แต่อ้ายเซวียนมีความรับผิดชอบในฐานะพี่สาว จึงคอยควบคุมเขาอย่างเข้มงวด

ถ้าไม่ใช่เพราะไอ้หยางดึงดันหัวเด็ดตีนขาดว่าจะไม่ไปเมืองนอก ป่านนี้คงส่งตัวเขาไปชุบตัวที่ต่างประเทศตั้งนานแล้ว