บทที่ 179 เยี่ยเสี่ยวกั่วมาถึงเจียงเฉิง

บทที่ 179 เยี่ยเสี่ยวกั่วมาถึงเจียงเฉิง

เมื่อกลับมาถึงเฟ่ยชุ่ยวาน

มู่ปิงเหยียนเห็นเยี่ยหนิงโอบสวี่เวยเอ๋อร์เดินเข้าบ้าน ก็รู้ความเดินเลี่ยงเข้าไปในห้องรับรองทันที

เธอไม่อยู่เป็นก้างขวางคอหรอกนะ!

อีกอย่างสองคนนี้ไม่ได้เจอกันตั้งหลายวัน ชายหญิงอยู่ร่วมห้องกันตามลำพัง

คืนนี้เยี่ยหนิงค้างที่นี่ เธอไม่เชื่อหรอกว่าสวี่เวยเอ๋อร์จะทนไหว

และความจริงก็เป็นไปตามที่มู่ปิงเหยียนคาดไว้ทุกประการ

ทันทีที่เยี่ยหนิงกับสวี่เวยเอ๋อร์ก้าวเข้าห้อง ริมฝีปากของทั้งสองก็ประกบแนบแน่นเข้าหากัน

สวี่เวยเอ๋อร์แหงนหน้าขึ้น พวงแก้มซับสีเลือดฝาดระเรื่อ แววตาฉ่ำหวานเย้ายวนราวกับแอ่งน้ำลึก