บทที่ 176 แว่นตา

บทที่ 176 แว่นตา

"จริงสิ ห้องส่วนตัวของฉันคืนนี้ไม่มีใครใช้ใช่ไหม" เยี่ยหนิงถามขึ้นลอยๆ โดยไม่สนใจสีหน้าประหลาดใจของอู่หยวน

"ไม่มีครับ" อู่หยวนข่มความตกใจพลางส่ายหน้า "ห้องส่วนตัวของท่านไม่ได้เปิดให้คนนอกใช้อยู่แล้วครับ"

"งั้นก็ดี คืนนี้ฉันจะกินข้าวที่นี่"

อันที่จริงเดิมทีไม่ได้มีห้องส่วนตัวเฉพาะสำหรับเจ้านายอะไรทำนองนั้นหรอก

ทว่าก่อนหน้านี้เยี่ยหนิงแวะมารับประทานอาหารบ่อยๆ อู่หยวนจึงถือวิสาสะจัดห้องที่เยี่ยหนิงใช้ประจำให้กลายเป็นห้องส่วนตัวเฉพาะของเยี่ยหนิงไปเลย

ทั้งยังไม่เปิดให้บริการแก่ลูกค้าภายนอกอีกด้วย

ตอนนี้เมื่อดูจากสีหน้าของเยี่ยหนิงแล้ว ก็เห็นได้ชัดว่าเขาค่อนข้างพอใจกับการตัดสินใจโดยพลการครั้งนี้ของตัวเอง