บทที่ 174 มีหนึ่งมีสองก็ย่อมมีสาม

บทที่ 174 มีหนึ่งมีสองก็ย่อมมีสาม

ทั้งสองเปิดทิ้งไว้เพียงโคมไฟหัวเตียงที่ส่องแสงสีส้มละมุน นอนอิงแอบพูดคุยกัน

หากเป็นวันปกติ เวลานี้ไป๋อีลั่วคงหลับไปแล้ว

คืนนี้เธอยังได้จิบไวน์ไปสองแก้ว แต่กลับไม่รู้สึกง่วงเลยแม้แต่น้อย

ข้อแรกเป็นเพราะตอนดูซีรีส์เมื่อช่วงบ่าย เธอได้งีบหลับในอ้อมกอดของเยี่ยหนิงไปหนึ่งชั่วโมงเต็ม

ข้อสองคือการได้แนบชิดติดกับเยี่ยหนิงจนสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายฮอร์โมนเพศชายจากตัวเขา หัวใจของเธอย่อมไม่อาจสงบนิ่งได้

หรือจะพูดว่ารู้สึกตื่นเต้นอยู่หน่อยๆ ก็ว่าได้

ส่วนเยี่ยหนิงนั้นยิ่งนอนไม่หลับเข้าไปใหญ่