บทที่ 169 เยี่ยหนิงเริ่มลนลาน

บทที่ 169 เยี่ยหนิงเริ่มลนลาน

"โธ่เอ๊ย! นายหยุดพูดแล้วตามฉันออกมานี่เลย"

ต่อหน้าผู้คนมากมายขนาดนี้ แก้มของอ้ายเซวียนจึงเริ่มร้อนผ่าวขึ้นมาบ้าง

ปกติเธอเป็นคนเปิดเผยตรงไปตรงมา และมีภาพลักษณ์เป็นสาวห้าวสายลุยที่ไม่คิดอะไรมากมาโดยตลอด แล้วทำไมถึงได้ยอมจำนนทำอะไรไม่ถูกกับรุ่นน้องปีหนึ่งคนนี้กันนะ

ว่าแล้วเธอก็ดึงข้อมือของเด็กหนุ่มขึ้นมา แล้ววิ่งหนีออกจากร้านไปราวกับกำลังเผ่นหนี

"เพื่อนสนิทของเธอชอบแนวนี้เหรอ" เยี่ยหนิงถามด้วยความอยากรู้

ไป๋อีลั่วแกะกุ้งตัวหนึ่งใส่ลงในชามของเยี่ยหนิงพลางพยักหน้า "อืม เพียงแต่เธอยังไม่รู้ใจตัวเองสักทีน่ะ"

ตั้งแต่ตอนที่อ้ายเซวียนพูดถึงรุ่นน้องคนนี้ข้างหูเธอเป็นครั้งแรก เธอก็รู้แล้วว่าเพื่อนสนิทของเธอเริ่มหวั่นไหว