บทที่ 165 ถามอะไรก็ไม่รู้สักอย่าง

บทที่ 165 ถามอะไรก็ไม่รู้สักอย่าง

หนึ่งชั่วโมงต่อมา ภายในห้องน้ำ เยี่ยหนิงโอบเอวคอดกิ่วอันนุ่มนวลของอันนีจากทางด้านหลัง

เขาดึงฝ่ามือของเธอที่ทาบอยู่บนกระจกลงมา ลากเป็นรอยฝ่ามือยาวเป็นทาง

พร้อมกับยื่นหน้าเข้าไปกระซิบข้างหูเธอว่า "แล้วตอนนี้ล่ะ ยังรู้สึกเหมือนมีมดไต่อยู่ไหม?"

ใบหน้าของอันนีแดงระเรื่อ เธอได้แต่กัดริมฝีปากล่างพลางส่ายหน้า นอกจากทรวงอกอวบอิ่มที่กระเพื่อมขึ้นลงถี่รัวแล้ว เธอก็เหนื่อยล้าจนไม่อยากจะเอ่ยปากพูดอะไร

ทำได้เพียงเอื้อมมือไปข้างหลังแล้วหยิกหน้าท้องของเยี่ยหนิงเบาๆ เพื่อเป็นการประท้วง

"ฮิฮิ ดูท่ายัยปีศาจตัวน้อยจะยังไม่พอนะเนี่ย" เยี่ยหนิงเลียริมฝีปาก "ชุดบันนี่เกิร์ลชุดนี้ของเธอ พอมองดูแล้วก็ให้ความรู้สึกเหมือนซากุระจิมะ ไม ไม่ผิดเพี้ยนเลยจริงๆ!"