เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 114 ถูเหยียนเหยียน
"ประธานเหอครับ" เยี่ยหนิงเอ่ยขัดเหอข่ายซูขึ้นมาแล้วถามว่า "ลูกพี่ลูกน้องของอันหลินเชียนใช่คุณอันนีแห่งอันซิ่นเภสัชกรรมหรือเปล่าครับ?"
"ใช่ครับ ประธานเยี่ยรู้จักเธอด้วยเหรอ?"
เยี่ยหนิงพยักหน้ายิ้มๆ เป็นอย่างที่เขาคิดจริงๆ ด้วย เป็นยัยปีศาจไม่ผิดแน่
นึกไม่ถึงเลยว่าอันนีไม่ได้เป็นแค่ประธานกรรมการของอันซิ่นเภสัชกรรมเท่านั้น แต่กลับยังมีฐานะนี้อยู่อีกด้วย
เมื่อเห็นว่าตอนที่เยี่ยหนิงเอ่ยถึงอันนี สายตาของเขากลับแฝงไปด้วยความอ่อนโยนและความคิดถึงอยู่ลึกๆ
เหอข่ายซูก็รู้สึกประหลาดใจอยู่ในใจเล็กน้อย
เขาเคยเห็นสายตาแบบนี้ของเยี่ยหนิงมาแล้ว ก็ตอนที่มองสวี่เวยเอ๋อร์เมื่อครู่นี้เอง
หรือว่า?
ความคิดนี้ผุดขึ้นมาในหัว แม้แต่เหอข่ายซูเองก็ยังรู้สึกว่ามันเหลือเชื่อไปหน่อย