กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 96 โม่ชิงชิงพบครอบครัว
หลังจากเยี่ยหนิงบีบมือน้อยๆ ของเธอเบาๆ ในที่สุดโม่ชิงชิงก็รวบรวมความกล้าก้าวไปข้างหน้าครึ่งก้าว
"คุณ...คุณลุง คุณป้า...สวัสดีค่ะ หนูชื่อโม่ชิงชิงค่ะ"
ฝ่ามือของโม่ชิงชิงชื้นไปด้วยเหงื่อ ยามต้องเผชิญหน้ากับพ่อแม่ของเยี่ยหนิง ฟันซี่เล็กๆ กระทบกันกึกๆ ด้วยความประหม่า
ใบหูเล็กอันขาวผ่องแดงก่ำจนดูน่าเอ็นดู เขินอายจนถึงขีดสุด
ท่าทางแบบนี้ ช่างน่ารักน่าเอ็นดูเหลือเกิน!
แม่เยี่ยโดนโม่ชิงชิงตกเข้าอย่างจังในชั่วพริบตา เด็กสาวคนนี้ทำให้คนมองไม่นึกขัดหูขัดตาหรือมีข้อติติงได้เลยแม้แต่น้อย
ไม่รู้จริงๆ ว่าลูกชายตัวเองไปทำอะไรมา?
ถึงได้ทำให้หญิงสาวจิตใจบริสุทธิ์ผุดผ่องแบบนี้ยอมตามติดเขาอย่างจริงใจหมดหัวใจ