บทที่ 93 กลับบ้านนาย

บทที่ 93 กลับบ้านนาย

เถ้าแก่เนี้ยมีสีหน้าลำบากใจเล็กน้อย "แต่ว่า..."

เธอไม่ได้ไม่ไว้ใจพวกเยี่ยหนิงทั้งสองคน ตรงกันข้าม เธอยังค่อนข้างคุ้นหน้าคุ้นตาเยี่ยหนิงอยู่พอสมควร

แม้จะไม่รู้ชื่อของเยี่ยหนิง แต่เมื่อก่อนเยี่ยหนิงก็แวะมากินปิ้งย่างที่ร้านเธออยู่บ่อยครั้ง

เพียงแต่เกรงใจและรู้สึกว่าจะเป็นการรบกวนทั้งสองคนมากเกินไป

ทว่าเมื่อเห็นโม่ชิงชิงจูงมือลูกสาวของตนด้วยสีหน้าเปี่ยมสุขจนปิดไม่มิด ในที่สุดเธอก็ตอบตกลง