บทที่ 87 สายลมก็ยังอ่อนโยน

บทที่ 87 สายลมก็ยังอ่อนโยน

ตกค่ำ หมี่หรงรับหน้าที่เป็นแม่ครัวใหญ่ โดยมีอันนีกับเยี่ยหนิงคอยช่วยเป็นลูกมือ

เยี่ยหนิงคิดไม่ถึงเลยว่าคนที่เป็นถึงประธานกรรมการอย่างอันนีจะหั่นผักทำกับข้าวได้คล่องแคล่วขนาดนี้

เห็นได้ชัดว่าปกติคงทำอาหารกินเองที่บ้านอยู่บ่อยๆ

สวยนอกฉลาดใน คำนี้เกิดมาเพื่อใช้อธิบายยัยปีศาจชัดๆ

เยี่ยหนิงยิ้มแป้น สีหน้าราวกับเก็บของล้ำค่าได้

พอถึงตอนที่หมี่หรงจะลงมือผัดกับข้าว เธอก็ไล่เยี่ยหนิงกับอันนีออกจากครัว

ทั้งสองคนจึงนั่งอิงแอบแนบชิดกันอยู่บนโซฟาเพื่อดูทีวี

เยี่ยหนิงรู้สึกว่าไหล่ของเขาหนักลงไปนิดหนึ่ง