บทที่ 82 ตอนนี้ฉันไม่อยากไปไหนทั้งนั้น

บทที่ 82 ตอนนี้ฉันไม่อยากไปไหนทั้งนั้น

"สวัสดีครับท่านประธานเยี่ย"

"อรุณสวัสดิ์ค่ะท่านประธานเยี่ย"

เมื่อมาถึงชั้นล่างของห้องทำงานอันนี พนักงานของอันซิ่นเภสัชกรรมจำนวนไม่น้อยต่างพากันเข้ามาทักทาย

โดยเฉพาะสาวๆ วัยยี่สิบกว่าๆ ที่กระตือรือร้นเป็นพิเศษ รีบหาจังหวะเข้ามาทักทายส่งสายตากันยกใหญ่

เยี่ยหนิงส่งยิ้มและเอ่ยทักทายตอบกลับไปทีละคน

จนทำเอาบรรดาหนุ่มโสดแถวนั้นอิจฉาตาร้อนกันเป็นแถว

ทว่าเมื่อนึกถึงฐานะของเยี่ยหนิงแล้ว พวกเขาก็ได้แต่หดหัวอยู่ในมุม ได้แต่แค้นเคืองอยู่ในใจแต่ไม่กล้าพูดอะไรออกมา

แล้วจะทำอะไรได้ล่ะ?