บทที่ 74 อันนีโต้กลับ

บทที่ 74 อันนีโต้กลับ

"ประธานหลิ่ว มัวเหม่ออะไรอยู่ รีบดูสิ" อันนีเอ่ยเร่ง

น้ำเสียงนั้นเย็นเยียบถึงขีดสุด ปราศจากความรู้สึกใดๆ เจือปน

ทำให้ทุกคนในที่นั้นสะดุ้งเฮือก พลันรู้สึกถึงไอเย็นยะเยือกที่ผุดแล่นขึ้นมาจากฝ่าเท้า

ยิ่งไม่ต้องพูดถึงหลิ่วเจี้ยนตง คำพูดของอันนีเปรียบเสมือนใบสั่งตาย

ทำให้คนที่ปกติไม่ยินดียินร้ายอย่างเขาถึงกับมีเหงื่อเย็นผุดซึมเต็มหน้าผาก

เขากลืนน้ำลายลงคอ มือไม้ที่เอื้อมไปหยิบเอกสารสั่นเทาไปหมด

ในที่สุดหลิ่วเจี้ยนตงก็สัมผัสโดนแผ่นกระดาษเหล่านั้น