บทที่ 72 ในที่สุดก็ได้พบสาวงาม

บทที่ 72 ในที่สุดก็ได้พบสาวงาม

จนกระทั่งเซียวถงกับเยี่ยหนิงเดินออกจากห้องทำงานของอันนี ใบหน้าของเลขาฯ สาวตัวน้อยก็ยังคงแดงก่ำอยู่

เห็นได้ชัดเลยว่าแม่หนูน้อยคนนี้ขี้อายขนาดไหน

ในฐานะผู้บริหารระดับสูงของอันซิ่นเภสัชกรรม แม้เซียวถงจะไม่ใช่ผู้ถือหุ้น แต่เธอก็ต้องเข้าห้องประชุมมาร่วมรับฟังด้วย

ใจกลางห้องประชุมขนาดใหญ่โต มีโต๊ะไม้สีแดงทรงวงรีตัวหนึ่งตั้งอยู่พร้อมเก้าอี้อีกยี่สิบกว่าตัว

รอบข้างมีโต๊ะเก้าอี้ขนาดเล็กอีกหลายสิบตัวจัดวางล้อมรอบห้องประชุมไว้ถึงสามชั้น

เห็นได้ชัดว่าตรงกลางเป็นที่นั่งของเหล่าผู้ถือหุ้น ส่วนรอบนอกเป็นที่นั่งของฝ่ายบริหารบริษัท