บทที่ 29 ค่ำคืนก่อนการลาจาก

บทที่ 29 ค่ำคืนก่อนการลาจาก

"คุณเยี่ยครับ ทางผมมีเอกสารบางฉบับที่ต้องให้คุณมาเซ็นด้วยตัวเอง ไม่ทราบว่าช่วงนี้คุณพอจะมีเวลาไหมครับ"

เยี่ยหนิงนิ่งคิดไปครู่หนึ่ง "ตอนนี้ผมอยู่มณฑลชวน วันมะรืนกลับเจียงเฉิงได้ไหมครับ"

"ได้ครับคุณเยี่ย ถึงตอนนั้นค่อยติดต่อกันทางโทรศัพท์นะครับ"

หลังวางสาย เยี่ยหนิงก็มองไปยังโม่ชิงชิงด้วยความรู้สึกผิดและนิ่งเงียบไป

เมื่อคืนทั้งสองคนเพิ่งจะได้อยู่ด้วยกันจริงๆ แท้ๆ ผลคือต้องออกเดินทางจากไปทันที ช่างสมกับเป็นผู้ชายเจ้าชู้ตัวจริงเสียงจริง

โม่ชิงชิงมองออกถึงความรู้สึกผิดของเยี่ยหนิง แม้ในใจจะอาลัยอาวรณ์ แต่เธอก็ไม่ใช่ผู้หญิงงี่เง่าเอาแต่ใจ