บทที่ 11 คำสารภาพรักของสวี่เวยเอ๋อร์

บทที่ 11 คำสารภาพรักของสวี่เวยเอ๋อร์

เมื่อเห็นเยี่ยหนิงเงียบไป สวี่เวยเอ๋อร์ก็เข้าใจได้ในทันที

เธอไม่ได้โง่ สมัยเรียนอยู่ก็เห็นพวกคุณชายบ้านรวยควงสาวซ้ายขวาจนชินตาแล้ว

พอดูออกว่าเยี่ยหนิงชอบเธอจริงๆ นั่นแหละ แต่เขาก็คงมีผู้หญิงคนอื่นในใจด้วยเหมือนกันใช่ไหม

"เยี่ยหนิง ฉันชอบนายนะ" สวี่เวยเอ๋อร์ปาดหยาดน้ำตาที่หางตาออกอย่างไม่รู้ตัว ก่อนจะแย้มยิ้มแล้วเอ่ย "แต่นาย ช่วยให้เวลาฉันหน่อยได้ไหม"

เมื่อมองรอยยิ้มที่ผลิบานของหญิงสาว เธอช่างงดงามราวกับทุ่งดอกไม้อันตระการตา

ช่างงดงามเหลือเกิน!