บทที่ 4 มอบนาฬิกา

บทที่ 4 มอบนาฬิกา

นี่เป็นครั้งที่สองของวันนี้ที่ได้เจอกับสวี่เวยเอ๋อร์ แต่เยี่ยหนิงก็ยังคงตื่นตะลึงในความงดงามของเธออยู่ดี

เธอแทบไม่ต้องแต่งองค์ทรงเครื่องอะไร เพียงแค่ยืนอยู่ตรงนั้น ก็กลายเป็นทัศนียภาพที่งดงามที่สุดแล้ว

ผู้คนโดยรอบจำนวนไม่น้อยต่างพากันหยุดมองเพราะความสวยสะกดสายตาของสวี่เวยเอ๋อร์

ไม่ใช่ว่าต้องคิดสานสัมพันธ์ลึกซึ้งอะไรกับสาวงามคนนี้ แค่ได้มองดูอยู่ไกลๆ ก็เจริญหูเจริญตามากแล้ว

"คุณช่วยไปหยิบนาฬิกาข้อมือผู้หญิงมาให้ผมอีกสักเรือนสิ เอาเรือนละประมาณสองแสนก็พอ" เยี่ยหนิงเอ่ยกับพนักงานขายหญิงที่ยังไม่ทันได้เดินจากไป