กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 246 ยา! เอายามาให้ฉัน
"ลั่วเทียนเฉิน? กระบี่โอรสสวรรค์แห่งหอกระบี่! คราวก่อนแกหนีรอดไปได้ ไม่รู้ว่าวันนี้จะยังมีดวงดีแบบนั้นอยู่อีกไหม!" ชายสวมสูทคนที่เป็นหัวหน้าเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงแข็งกระด้าง ฟังดูไม่คล้ายเสียงมนุษย์ แต่เหมือนเสียงสังเคราะห์มากกว่า!
"แม่จ๋า! แม่!"
เสียงหวีดร้องปานใจจะขาดของเด็กดังขึ้นอีกระลอก!
ท่ามกลางราตรีอันมืดมิด ช่างฟังสลดหดหู่เหลือเกิน!
ชายชุดสูทหันขวับไป มุมปากยกยิ้มอย่างพิลึกพิลั่น!
ชิ้ง!
ลั่วเทียนเฉินสะบัดฝ่ามือ ประกายกระบี่พลันปรากฏขึ้นในมือทันที!
สัตว์ประหลาดตัวที่หมายจะลงมือกับเด็กเมื่อครู่เลียริมฝีปาก ก่อนจะหันกลับมาจับจ้องลั่วเทียนเฉินอีกครั้ง!
จากนั้น ทั้งสองฝ่ายก็พุ่งเข้าปะทะกันอย่างดุเดือดโดยไม่มีลีลาท่าทางใดๆ!