กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 244 ปลูกข้าวในทะเลทราย
ผู้ชายตัวโตบอกว่าตัวเองจำหน้าคนไม่เก่ง ใช้ก้นมองหรือไง หรือว่ามีตาหามีแววไม่?
คำพูดของอู่จื้อกัง เฉินหยางไม่เชื่อแม้แต่เครื่องหมายวรรคตอน!
ทว่านี่เป็นเรื่องของอู่จื้อกังเอง เขาจัดการไม่ได้ และขี้เกียจจะยุ่งด้วย
คุณย่าถูกลูกๆ หลานๆ รับตัวจากโรงพยาบาลกลับมาถึงบ้าน มีความสุขมาก ใบหน้าประดับด้วยรอยยิ้มตลอดเวลา
เพื่อนร่วมงานและเพื่อนฝูงของคุณย่าจำนวนมากต่างก็พากันมาเยี่ยม!
"ฉันจะบอกพวกเธอให้! โรคนี้ของฉัน เพื่อนของจิ้งจิ้งเป็นคนรักษาให้ ยาไม่มีในตลาด เขาก็คิดค้นวิจัยยาตัวใหม่ออกมาสดๆ ร้อนๆ เลย!" หลิงหลานเอ่ยกับเพื่อนๆ เหล่านั้นอย่างภาคภูมิใจ
"ใช่ยาตัวที่เพิ่งเข้าสู่ระบบประกันสุขภาพแห่งชาติเมื่อช่วงก่อน ที่มีชื่อว่า 'ขจัดภัย' หรือเปล่า?"