กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 242 ศาสตราจารย์เฉิน คุณเป็นอัจฉริยะจริงๆ
หลังจากออกกำลังกายเสร็จ เฉินหยางเตรียมจะเดินกลับ ทว่าพลันเหลือบไปเห็นลั่วเทียนเฉินกำลังร่ายรำหมัดมวยอย่างดุดันทรงพลังจนลมพัดหวีดหวิว บนใบหน้าจึงฉายแววอิจฉาขึ้นมาเต็มเปี่ยม!
“นายพลลั่ว คุณกำลังชกมวยอะไรอยู่เหรอครับ? ดูท่าทางร้ายกาจมากเลย” เฉินหยางเอ่ยถามพลางยิ้ม
เมื่อได้ยินคำถาม ลั่วเทียนเฉินก็เผยรอยยิ้มออกมาบางเบา “เพลงหมัดไร้ชื่อน่ะ ครูมวยในหมู่บ้านเดียวกันเป็นคนสอนผมมา ไม่มีชื่อเรียกหรอก”
“พอจะสอนผมบ้างได้ไหมครับ?” เฉินหยางถามอย่างตื่นเต้น
ลั่วเทียนเฉินนึกไม่ถึงว่าเฉินหยางจะสนใจการชกมวยของตน