กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 137 เรื่องนี้ไม่เหมือนกับที่ปู่บอกไว้สักนิด
"เหล่าหลิว ผมไม่ได้หมายความอย่างนั้น อย่าเพิ่งโมโหสิครับ ในใจผมคิดว่าตัวเองเป็นคนของสถาบันการบินและอวกาศตั้งนานแล้ว เมื่อกี้แค่พูดติดปากไปหน่อยเท่านั้นเอง" เฉินหยางรีบกรอกเสียง "ง้อ" ลงไปในโทรศัพท์
"ครั้งนี้จะยอมยกโทษให้แกสักครั้ง ถ้าคราวหน้ายังกล้าพูดแบบนี้อีก อย่าหาว่าฉันไม่เกรงใจนะ!"
"วางใจเถอะครับ" เฉินหยางตอบ
หลิวหมินเซิงเปลี่ยนจากโทสะกลายเป็นยินดีขึ้นมาทันที
"ถ้าคนอื่นบอกจะทำ ฉันไม่เชื่อหรอกว่าจะสร้างมันขึ้นมาได้ แต่คุณน่ะไม่เหมือนใคร เฉินหยาง! คุณคือคนของสถาบันเรา ย่อมต้องทำในสิ่งที่คนอื่นทำไม่ได้อยู่แล้ว! ฉันเชื่อว่าคุณจะต้องสร้างมันสำเร็จแน่นอน!