กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 122 กวาดสายตาสิบหน้าจอ
ทุกคนต่างภาคภูมิใจที่ได้มีส่วนร่วมในโครงการนี้ ในใจต่างฮึดสู้ หวังจะได้เห็นยุทโธปกรณ์ชิ้นเอกของชาติตระหง่านบินขึ้นสู่ท้องฟ้าด้วยสองมือของตน บัดนี้เห็นอยู่รำไรว่าจะสำเร็จแล้วแท้ๆ แต่กลับต้องถอนตัว อีกทั้งยังเป็นการถอนตัวในรูปแบบที่เสียเกียรติอย่างยิ่ง เขา... ไม่ยอมจำนนหรอก!
เขามีความฝันอันยิ่งใหญ่ด้านการบินและอวกาศมาตั้งแต่เด็ก วิ่งไล่ตามความฝันมาเนิ่นนานหลายปี จนถึงตอนนี้ ในที่สุดก็ใกล้จะเป็นจริงแล้วแท้ๆ ทว่ากลับต้องมาถอนตัวในวินาทีนี้ จะให้เขายอมรับได้อย่างไร!