เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 120 พวกเราต้องเชื่อมั่นในตัวศาสตราจารย์เฉิน
ตอนนี้ก็ปาเข้าไปสองทุ่มครึ่งแล้ว จู่ๆ กลับบอกว่าจะไปตรวจดูสภาพอุปกรณ์
นี่มัน...
"เจ้าหนู อย่าถือว่าตัวเองยังหนุ่มแน่นแล้วใช้ร่างกายเปลืองแบบนี้นะ! เรื่องคอขาดบาดตายแค่ไหนก็ไม่สำคัญเท่าสุขภาพหรอก วันนี้พูดอะไรก็ต้องไปพักผ่อนซะ" หูเยว่หมิงเอ่ยกับเฉินหยาง
"เล่าหู ผมไม่เป็นไรจริงๆ นอนรวดเดียวไปตั้งแปดเก้าชั่วโมง พักผ่อนมาทั้งบ่ายแล้ว ตอนนี้กำลังมีแรงเต็มเปี่ยม ถ้าปล่อยให้กลับไปก็นอนไม่หลับอยู่ดี" เฉินหยางตอบ
"นายนี่มัน... สัตว์ประหลาดชัดๆ!" หูเยว่หมิงกล่าวอย่างจนปัญญา
สุดท้ายก็ทานความดื้อรั้นของเฉินหยางไม่ไหว ต้องพาเดินเข้าไปด้านใน
เพิ่งก้าวเข้าไป ก็เห็นหลิวหมินเซิงเพิ่งกินข้าวกล่องในมือหมดอยู่หน้าแผนกผลิต กำลังจะเดินเข้าไปข้างในพอดี
"เล่าหลิว คุณก็ยังไม่กลับเหรอครับ?" เฉินหยางทักทายด้วยรอยยิ้ม